Die kreet kent iedereen al, maar zolang we dit niet in de praktijk brengen zal stress op het werk blijven toenemen. De week van de werkstress klinkt dan in verhouding als een ironische grap, want hadden we maar het geluk om slechts een week per jaar stress te ervaren. Met de toenemende kosten om te leven, neemt ook de stress in ons leven toe.

Natuurlijk heeft stress vele factoren, en die zijn niet weg te nemen door op een magische knop te drukken. Evenmin kun je weglopen van de dingen die de stress veroorzaken, waaronder stoppen met werken. Toch is het niet de eindeloze uitzichtloze put die het in gedachten kan worden. Er zijn kleine veranderingen die een grote invloed kunnen hebben, en ze hebben allemaal een simpele theorie, en een veel moeilijkere praktijk, omdat het bewustzijn en uithoudingsvermogen vraagt. Toch is het voor iedereen mogelijk als we niet het accent op consequenties leggen, maar op onze werkelijke behoeften als mens.

Wat maakt het dan zo moeilijk? Dat is niet eenvoudig te beantwoorden, maar angst is wel een alles bepalende factor. Angst [ook wel stress genoemd] zorgt voor minder vermogen om over jezelf na te denken of te relativeren. Angst gaat over negatieve consequenties en die willen we vermijden. Terwijl we gefocust zijn op vermijden, zien we niet goed wat er actueel, onder onze neus gebeurt. Een voorbeeld: je hebt angst om te falen. De oplossing; Gewoon alles perfect doen. Dan vermijd je falen en daarmee bijvoorbeeld kritiek en misschien wel conflict of afwijzing. De consequentie kan zijn dat je niet luistert naar je lichaam, en oververmoeid raakt, of in een burn-out belandt. Hieruit ontstaat dus eigenlijk een nieuwe stelling:

Zolang we consequentiemanagers blijven, kunnen we niet naar onszelf leren luisteren en blijven we in een cirkel zitten die zorgt voor steeds snellere uitputting.

De fuik zit hem er dus in dat we nooit meer echt ontspannen zijn, en 24/7 in een vorm van werkstress blijven steken. Een praktische eerste stap kan zijn om in je moment van stress op te schrijven wat er door je heen gaat. Lees het op een later moment terug, zodat sterke emoties je beslissing en reflectie vermogen niet meer kunnen beïnvloeden. Deze stap helpt om inzicht te krijgen, maar wellicht niet in de vermindering van de stress zelf. Vermindering van stress begint bij acceptatie van de realiteit. Soms is er het verschijnsel cognitieve dissonantie. Het beeld van hoe iets hoort te zijn, komt niet overeen met hoe het in werkelijkheid is. Deze tegenstrijdigheid is zeer onaangenaam, en ons brein zal dan ook kosten wat het kost proberen om deze tweestrijd te beëindigen. Als uitvlucht kun je de schuld leggen op je gezondheid, je gezinssituatie, enzovoorts. Dit zijn slechts excuses. De realiteit verandert er niet door. Een daadwerkelijke oplossing is te vinden in je eigen mindset en prioriteitenlijst. Wat is belangrijker, werk of familie, werk of gezondheid? Waar wil je voor vechten?

Als we kijken naar theorieën over de sociale hiërarchie, zie je regelmatig dat mensen worden opgedeeld in lagen. Sommigen willen de nummer 1 zijn in hun veld, en doen er alles voor om dat te bereiken. Werk staat in dezen voorop, en al het andere komt minimaal op de tweede plaats. Als deze nummer 1 mentaliteit echter niet uit de objectieve resultaten blijkt, ontstaat er frictie tussen het zelfbeeld en de realiteit. Dit zorgt begrijpelijkerwijze voor spanning, stress. Dit geldt voor iedereen die in een andere laag zit, dan hij zichzelf ziet. Wil je er zijn voor je familie, en is werk alleen een middel om iets anders te bereiken, ervaar je diezelfde stress door een workaholic mindset die niet overeenstemt. Het is dus van groot belang om te evalueren wat de prioriteiten in je leven zijn. Daaruit voortkomend is misschien de stelling die tot slot geldt:

We zijn vergeten wat onze prioriteiten zijn en daardoor modderen we door zonder een keuze te maken. Een burn-out is dan hoe het leven je hieraan probeert te herinneren.

Neem contact met ons op